10_kerken_banner

Panta rei

 

“Panta rei”. Dit is een Griekse uitdrukking, die betekent: “alles is in beweging”. Deze uitdrukking hoorde ik op een avond van de Historische Sociëteit Enschede-Lonneker, toen het ging over een wetenschappelijk boek over de geschiedenis van Enschede, dat (in opdracht van de gemeente Enschede) wordt geschreven onder leiding van de heer Albert de la Bruheze, docent aan de UTwente. Op deze avond constateerden we, dat er in Enschede veel in beweging is. Maar wat is nu eigenlijk de identiteit, de ziel van deze stad ? Zo’n gemeenschappelijke identiteit is niet zo gemakkelijk vast te stellen. Naar mijn gevoel komt dit, doordat Enschede van origine een dorp is, dat door de textielindustrie en door de komst van de UTwente (dit jaar 50 jaar geleden) is uitgegroeid tot één van Nederlands grootste steden. Van dichtbij en veraf zijn mensen in deze stad komen wonen, waardoor de samenstelling van de bevolking heel divers is. Iemand zei me: in het buitenland kennen ze Enschede vanwege twee dingen: namelijk FC Twente en de vuurwerkramp. Heel begrijpelijk. Als Enschedeërs zijn we nog altijd trots op onze landskampioen. En bij de herdenking van de vuurwerkramp op 13 mei van het vorig jaar mocht ik meebeleven, hoe diep de ramp van 10 jaar geleden de mensen hier in de ziel gesneden heeft. De voetbal en de vuurwerkramp beweegt ons als inwoners van deze stad en brengt ons in beweging.

 

Een andere vraag, die me bezig houdt, is: wat beweegt ons als Rooms-Katholieke Parochie Sint Jacobus ? De fusie van de afzonderlijke geloofsgemeenschappen tot één parochie is nu bijna een jaar oud. Als afzonderlijke geloofsgemeenschappen moeten we eraan wennen dat we nu samen één geheel zijn. Tegelijk zullen we ons als nieuwe parochie daadkrachtig en slagvaardig moeten opstellen om onze missionaire taak – dat is de verkondiging van Gods Blijde Boodschap – ook in de geseculariseerde context van onze stad waar te kunnen maken. Naar mijn gevoel kunnen we dit niet alleen, maar zou het goed zijn als we samenwerken met andere spelers op het maatschappelijk middenveld (civil society), die raakvlakken hebben met ons kerkelijk werk, bijvoorbeeld op diakonaal gebied. Als stadsbrede parochie zullen we onze kerntaken goed moeten behartigen. Kerntaken, die liggen op liturgisch, katechetisch en diakonaal gebied. Hiernaast is er natuurlijk het pastoraal programma van de afzonderlijke geloofsgemeenschappen. Bezoekwerk en bekendheid met de wijk zijn hierin mijns inziens belangrijke items. Naast de kerntaken en het pastoraal programma van de geloofsgemeenschappen hoort tot het parochiële programma ook nog het zogenaamde “ondernemerschap”, dat wil zeggen vernieuwend pastoraat dat ontwikkeld wordt op projectmatige basis. In dit verband droom ik onder meer van een alphacursus (dit is een geloofscursus in een modern en aantrekkelijk jasje); verdere uitwerking van het concept familievieringen; het jongerenpastoraat goed op de kaart zetten (onder meer door de Wereld Jongeren Dagen); aansprekende diakonale projecten, een goede website en ook een goede (integrale) geschiedschrijving van katholiek Enschede.

 

De laatste vraag die ik U in het kader van dit artikel wil voorleggen is: wat houdt U bezig als parochianen van onze Sint Jacobusparochie en als gelovigen, die van harte meeleven met Uw eigen locale geloofsgemeenschap ? Als ik afga op de vragen, die me in de zes maanden, die ik nu in Uw midden mag werken, hebben bereikt, dan zijn het vooral vragen naar goed verzorgde uitvaartdiensten, mooie doopvieringen, het sacrament van de zieken, vragen rond eerste communie en vormsel en ook hulpvragen, die gesteld worden via het bereikbaarheidsnummer van de Caritas. Opvallend is ook het aantal mensen dat katholiek wordt, de biecht en de vraag naar dagelijkse vieringen. Het zou heel goed kunnen zijn, dat U nog heel andere vragen aan ons heeft. Als die er zijn, laat U deze dan horen: dan kunnen we er wat mee doen !

 

Als ik dit schrijf is het Nieuwjaarsdag: een heel nieuw jaar ligt weer voor ons. Ik hoop, dat het een mooi jaar mag worden, waarin we op het spoor mogen van de “ziel” van onze stad en onze parochie. Als we die ‘ziel’ scherp in het vizier krijgen, dan kan er ook veel in beweging komen. Moge onze patroon Sint Jacobus ons op onze pelgrimsweg hierbij helpen. Van harte wens ik U – mede namens de andere leden van het pastoraal team en allen die zich inzetten voor onze parochie – een Zalig en Gezegend Nieuwjaar.

 

                                     André Monninkhof, pastoor

De lente kan moeilijk de weg naar Twente vinden ….

De winter duurde lang dit jaar met nog wat sneeuw eind maart. En ook de lente kon de weg naar Twente maar moeilijk vinden. Met handschoenen op de fiets in de vroege meidagen…. “Wordt het nog wat?”hebben veel mensen gedacht. Het blijft zo kil, zo guur buiten in de natuur. De zon deed haar best met haar verwarmende glimlach; tevergeefs….?

Onze grote wereldkerk zucht en kreunt. Voor menigeen is alles wat nu boven water komt onvoorstelbaar. Een ver-van-mijn-bedshow; bijna niet te geloven. Dat zoveel werd toegedekt, is misschien wel net zo pijnlijk. Daardoor is je eigen katholiek-zijn opnieuw een gespreksonderwerp; maar wel op de meest vreemde momenten, op verrassende plaatsen ineens met wildvreemden in gesprek. Op vakantie in Duitsland overkwam me dat in een winkel met quiltstoffen waar ik wel eens vaker kom. Daar liet ik mijn zelfgenaaide "liturgische kragen" zien die ik over mijn gebedsmantel draag, de kleur passend bij de liturgische tijd van het jaar. Daaruit liet ik blijken dat ik katholiek ben en ook voor de kerk werk. Daar ging een andere klant in de winkel op in. Deze vrouw van 40 - 50 jaar bekende dat ook zij katholiek was op gevoed door haar ouders, dat ze van het ouderwets kerkelijke afstand had genomen. Maar ze zei van harte dat ze haar ouders er dankbaar voor was dat ze haar deze ontwikkeling hadden meegegeven in het leven. Wat er in de Duitse kerk gebeurt, vond ze ongelofelijk, maar wel passend bij het klimaat van vroeger. En dat er nu eindelijk maar eens echte schoonmaak moest worden gehouden. Ook dat deze kwesties je terugvoeren naar waar het ons in het geloof om gaat: hoe je met elkaar als mensen omgaat, welke waarden in je leven het fundament zijn. En niet wie hoger staat of hoe vaak je naar de kerk gaat.
Van alle misstanden kwamen we al gauw uit bij onze eigen vragen. Waar laat je je wat aan gelegen liggen en aan wie? Waar geloof je (nog) in en wat is franje gebleken, door mensen gemaakt en bedacht (en dus tijdgebonden). Zo’n gesprek is als het opschudden van je donsdekbed, want anders kan je het niet warm houden.

Kou maakt je duidelijk wat je mist, waar je naar verlangt, waar je naar uitkijkt. Zo moeten ooit daarginds in dat verre Jeruzalem een stel bange, teleurgestelde mensen ook bij elkaar gezeten hebben. Met de brokstukken van hun idealen. Maar ze hielden elkaar vast en dat verwarmt, zeker in tijden van kilte en mist. Waar mensen elkaar vast blijven houden en om blijven zien naar elkaar, kan de één zich laten dragen door de ander. Dat is wat christenen de eerste eeuw ook zo bijzonder maakte in het Romeinse rijk. En waardoor ze een positieve uitstraling hadden naar anderen. Warmte die aanstekelijk werkt. Waar je van gaat zingen, of minstens een beetje neuriën. En waar die warmte vandaan komt …?

Wij mogen ook putten uit de traditie van hoop&geloof&liefde waar Jezus de Levende ons voorging. We mogen ons laten inspireren door die lange rij van mensen voor ons. Mensen, die ook door vallen en opstaan, hun weg met God gevonden hebben. Mensen met hun talenten en hun feilen. Wij moeten met twee benen op de grond blijven staan, met onze voeten in deze stad en met ons hart bij de mensen die hier wonen. Mag de Geest van geloof&hoop&liefde ook voor ons voelbaar worden, steeds opnieuw.
<!--[if !supportLineBreakNewLine]-->
<!--[endif]-->

Aankondigingen

 

Viering van de fusie tot stadsparochie St. Jacobus de Meerdere.

Op vrijdagavond 11 juni om 19.00 uur in de Verrijzeniskerk aan het Leunenberg.

In een korte vesperviering met als thema “Met Jacobus verder op weg” zal de nieuwe fusie worden verbeeld in woord en gebaar. Alle pastores zullen voorgaan. Zoveel mogelijk koren (leden) zullen aan de vesperviering deelnemen. Iedereen wordt van harte uitgenodigd. Ook zullen officiële instanties hierbij worden uitgenodigd.

 

Installatie van pastor André Monninkhof als pastoor en presentatie van pastor Jan van den Nieuwendijk als pastoraal werker voor de nieuwe parochie.

Op zondag 4 juli om 10.30 uur in de Sint Jankerk aan de Haaksbergerstraat. Na afloop van deze viering is er gelegenheid om met de nieuwe pastores kennis te maken.

Daarmee komen alle andere vieringen in dat weekeinde te vervallen.

 

Pastor C. Berbée, pastoraal werker.

 

  

Leuk je te ontmoeten. Hoe gaat het ermee? Oh, goed hoor! Zo begint vaak een contact. Heel herkenbaar he?  Vaak blijft het een oppervlakkige kennismaking. Je kunt ook niet met iedereen een ‘echte‘ ontmoeting hebben. Elkaar tegenkomen is ook goed en fijn. Soms voel je op de eerste kennismaking een klik. Er is wederzijdse belangstelling, er wordt tijd genomen om naar elkaar te luisteren. Tenminste zo vergaat het mij wel eens.  Dat voelt als een echte ontmoeting. Als je elkaar dan wat vaker tegenkomt, en gemeenschappelijke thema’s ontdekt, verdiept zich de ontmoeting nog verder. Dan kan er vriendschap ontstaan, maar dat hoeft niet per se. Vriendschap bestaat ook in allerlei gradaties en intensiteiten. 

In het jongerenwerk voor de kerk is het eerste contact met de jongere van groot belang. (You never get a second change for the first impression). Dat moet goed zijn, anders volgt er niets. Zo voel ik dat. Daarom presenteer ik ‘het jongerenwerk van de kerk’ graag met een spel, of een activiteit. Ik laat zo zien dat het leuk is, om meer van te willen weten/zien. Je kunt met woorden uitleggen wat de bedoeling is, maar je kunt het ook laten ervaren. Ik begrijp dat meedoen aan een spel of een activiteit best spannend is, want je weet niet wat je kunt verwachten, maar toch is het ook een basis voor een verdere ontmoeting. Ik wil ook laten zien dat je iets hebt aan onze ontmoeting. Dat je God in mensen kunt ont-moeten. 

Ans te Lintelo
Coordinator jongerenactiviteiten
Parochies Zuid-oost Twente


cross

10 jongeren staan in mijn Whatsappgroep met de titel M25. Ze zijn tussen de 12 en 14 jaar. De eersten kwamen bij elkaar nadat ze het sacrament van het H. Vormsel hadden ontvangen, onder leiding van Pastor Margot Dijkman. Inmiddels zijn ook broertjes en zusjes en andere jonge belangstellenden welkom om mee te doen. Wat ze doen? Ze willen zich graag inzetten voor een ander. Ze bedenken in principe hun eigen activiteiten. Ook enkele ouders maken deel uit van de groepsapp. Ze ondersteunen hun kinderen, dat is heel fijn. Laten we hopen dat ze in de rest van het schooljaar weer ‘aan het werk’ kunnen, want dat geeft hen een heel goed gevoel.

Op zondagmiddag 24 oktober heb ik M25 uitgenodigd voor het uitdagende spel ‘Op zoek naar Judas’.

Even iets voor henzelf. Daarna hebben ze de plannen gemaakt: iets voor de ouderen doen. Daarvoor heb ik contact opgenomen met Pastor Margot. Misschien dat zij kan overleggen waar M25 een steentje aan kan bijdragen. Anders heeft M25 nog wel ander een leuk idee. Hopelijk gooit corona geen roet in het eten.

M25 betekent Mattheus vers 25. Een gedeelte uit het Bijbelboek. Hierin staan de ‘Zeven werken van Barmhartigheid’ genoemd: De dorstige te drinken geven, de hongerige voeden, de zieke bezoeken, de naakte kleedden, de gevangene bezoeken, de vreemdeling herbergen en de dode begraven. Een inspiratie voor vele goede werken. Ik voorzie nog mooie activiteiten voor deze enthousiaste groep jongeren. Denk jij nu, daar zou ik ook wel bij willen: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

cross

In 1999 hebben de Verenigde Naties 12 augustus uitgeroepen tot Internationale Dag van de Jeugd. Deze Dag staat volledig in het teken van kinderen van 15 tot 24 jaar en wat zij betekenen voor de wereld. De VN geeft als belangrijkste reden: enkele jaren van nu, zijn zij het die uw eten prakken en u rondrijden door een park als uw land sterk vergrijst. 

Ik voel me opgeroepen om de leefwereld van onze jeugd te begrijpen. Ik wil goed naar hen luisteren, met hen bespreken wat er leeft, en voor-leven. Ik gun de jeugd plezier in het leven, prijs hun ambities en dromen. Ik hoop dat ze zich met al de eigen-aardigheden en talenten zullen ontwikkelen. En zoals de VN zegt, hoop ik ook dat er iemand is die, als ik het niet meer kan, voor mij wil zorgen. 

Ik zie in mijn werk gelukkig wel jeugd die ‘de zorg’ in wil. Het aanbod is groot: 1250 verschillende opleidingen en trainingen. Van zorg/verpleegkunde, sociaal pedagogische hulpverlening, maatschappelijk werk en dienstverlening, tot jeugdzorg of pedagogiek. Je kunt er je beroep van maken. Ook zullen er altijd vrijwilligers in de zorg nodig zijn.

De gemeenschap die kerk heet, gaat me aan het hart. Vrijwilligers binnen de kerk dragen nu nog zorg voor uiteenlopende zaken, voor mensen die nabijheid en zorg vragen. De beroepsgroep priesters en diakens wordt kleiner. Punten van zorg. Hoe zorg je ervoor dat jeugd zich wil inzetten voor het werk in de kerk? Want wie…

 

Ans te Lintelo
Coordinator jongerenactiviteiten
Parochies Zuid-oost Twente

cross

Subcategorieën

Activiteiten kalender
Recente berichten
Ga naar boven