10_kerken_banner

De lente kan moeilijk de weg naar Twente vinden ….

De winter duurde lang dit jaar met nog wat sneeuw eind maart. En ook de lente kon de weg naar Twente maar moeilijk vinden. Met handschoenen op de fiets in de vroege meidagen…. “Wordt het nog wat?”hebben veel mensen gedacht. Het blijft zo kil, zo guur buiten in de natuur. De zon deed haar best met haar verwarmende glimlach; tevergeefs….?

Onze grote wereldkerk zucht en kreunt. Voor menigeen is alles wat nu boven water komt onvoorstelbaar. Een ver-van-mijn-bedshow; bijna niet te geloven. Dat zoveel werd toegedekt, is misschien wel net zo pijnlijk. Daardoor is je eigen katholiek-zijn opnieuw een gespreksonderwerp; maar wel op de meest vreemde momenten, op verrassende plaatsen ineens met wildvreemden in gesprek. Op vakantie in Duitsland overkwam me dat in een winkel met quiltstoffen waar ik wel eens vaker kom. Daar liet ik mijn zelfgenaaide "liturgische kragen" zien die ik over mijn gebedsmantel draag, de kleur passend bij de liturgische tijd van het jaar. Daaruit liet ik blijken dat ik katholiek ben en ook voor de kerk werk. Daar ging een andere klant in de winkel op in. Deze vrouw van 40 - 50 jaar bekende dat ook zij katholiek was op gevoed door haar ouders, dat ze van het ouderwets kerkelijke afstand had genomen. Maar ze zei van harte dat ze haar ouders er dankbaar voor was dat ze haar deze ontwikkeling hadden meegegeven in het leven. Wat er in de Duitse kerk gebeurt, vond ze ongelofelijk, maar wel passend bij het klimaat van vroeger. En dat er nu eindelijk maar eens echte schoonmaak moest worden gehouden. Ook dat deze kwesties je terugvoeren naar waar het ons in het geloof om gaat: hoe je met elkaar als mensen omgaat, welke waarden in je leven het fundament zijn. En niet wie hoger staat of hoe vaak je naar de kerk gaat.
Van alle misstanden kwamen we al gauw uit bij onze eigen vragen. Waar laat je je wat aan gelegen liggen en aan wie? Waar geloof je (nog) in en wat is franje gebleken, door mensen gemaakt en bedacht (en dus tijdgebonden). Zo’n gesprek is als het opschudden van je donsdekbed, want anders kan je het niet warm houden.

Kou maakt je duidelijk wat je mist, waar je naar verlangt, waar je naar uitkijkt. Zo moeten ooit daarginds in dat verre Jeruzalem een stel bange, teleurgestelde mensen ook bij elkaar gezeten hebben. Met de brokstukken van hun idealen. Maar ze hielden elkaar vast en dat verwarmt, zeker in tijden van kilte en mist. Waar mensen elkaar vast blijven houden en om blijven zien naar elkaar, kan de één zich laten dragen door de ander. Dat is wat christenen de eerste eeuw ook zo bijzonder maakte in het Romeinse rijk. En waardoor ze een positieve uitstraling hadden naar anderen. Warmte die aanstekelijk werkt. Waar je van gaat zingen, of minstens een beetje neuriën. En waar die warmte vandaan komt …?

Wij mogen ook putten uit de traditie van hoop&geloof&liefde waar Jezus de Levende ons voorging. We mogen ons laten inspireren door die lange rij van mensen voor ons. Mensen, die ook door vallen en opstaan, hun weg met God gevonden hebben. Mensen met hun talenten en hun feilen. Wij moeten met twee benen op de grond blijven staan, met onze voeten in deze stad en met ons hart bij de mensen die hier wonen. Mag de Geest van geloof&hoop&liefde ook voor ons voelbaar worden, steeds opnieuw.
<!--[if !supportLineBreakNewLine]-->
<!--[endif]-->

Aankondigingen

 

Viering van de fusie tot stadsparochie St. Jacobus de Meerdere.

Op vrijdagavond 11 juni om 19.00 uur in de Verrijzeniskerk aan het Leunenberg.

In een korte vesperviering met als thema “Met Jacobus verder op weg” zal de nieuwe fusie worden verbeeld in woord en gebaar. Alle pastores zullen voorgaan. Zoveel mogelijk koren (leden) zullen aan de vesperviering deelnemen. Iedereen wordt van harte uitgenodigd. Ook zullen officiële instanties hierbij worden uitgenodigd.

 

Installatie van pastor André Monninkhof als pastoor en presentatie van pastor Jan van den Nieuwendijk als pastoraal werker voor de nieuwe parochie.

Op zondag 4 juli om 10.30 uur in de Sint Jankerk aan de Haaksbergerstraat. Na afloop van deze viering is er gelegenheid om met de nieuwe pastores kennis te maken.

Daarmee komen alle andere vieringen in dat weekeinde te vervallen.

 

Pastor C. Berbée, pastoraal werker.

 

  

Leuk je te ontmoeten. Hoe gaat het ermee? Oh, goed hoor! Zo begint vaak een contact. Heel herkenbaar he?  Vaak blijft het een oppervlakkige kennismaking. Je kunt ook niet met iedereen een ‘echte‘ ontmoeting hebben. Elkaar tegenkomen is ook goed en fijn. Soms voel je op de eerste kennismaking een klik. Er is wederzijdse belangstelling, er wordt tijd genomen om naar elkaar te luisteren. Tenminste zo vergaat het mij wel eens.  Dat voelt als een echte ontmoeting. Als je elkaar dan wat vaker tegenkomt, en gemeenschappelijke thema’s ontdekt, verdiept zich de ontmoeting nog verder. Dan kan er vriendschap ontstaan, maar dat hoeft niet per se. Vriendschap bestaat ook in allerlei gradaties en intensiteiten. 

In het jongerenwerk voor de kerk is het eerste contact met de jongere van groot belang. (You never get a second change for the first impression). Dat moet goed zijn, anders volgt er niets. Zo voel ik dat. Daarom presenteer ik ‘het jongerenwerk van de kerk’ graag met een spel, of een activiteit. Ik laat zo zien dat het leuk is, om meer van te willen weten/zien. Je kunt met woorden uitleggen wat de bedoeling is, maar je kunt het ook laten ervaren. Ik begrijp dat meedoen aan een spel of een activiteit best spannend is, want je weet niet wat je kunt verwachten, maar toch is het ook een basis voor een verdere ontmoeting. Ik wil ook laten zien dat je iets hebt aan onze ontmoeting. Dat je God in mensen kunt ont-moeten. 

Ans te Lintelo
Coordinator jongerenactiviteiten
Parochies Zuid-oost Twente


cross

Tijdens de lockdown spelen wij vaker een spelletje. Je kunt winnen en verliezen. Dat hoort erbij!
Dan spelen we opnieuw en krijgt iedereen  een nieuwe kans.  Er is altijd een volgende kans.
Pasen is het feest van het leven. God laat zien dat Hij nooit iemand loslaat. Hij houdt Jezus vast, dwars door de dood heen.
We mogen geloven dat God ook ons vasthoudt, zelfs als we sterven. We gaan ook in ons geloof uit van nieuwe kansen.

In week 11 en 12 heb ik tien basisschoolklassen mogen ontvangen in de kerken van Haaksbergen en Losser bij het project: Het lijdensverhaal, een verhaal over pesten.
De kinderen maakten kennis met het verhaal van De Kruisweg via een korte vertelling. Daarna liepen de kinderen een kruisweg tegen pesten langs actuele situatiefoto’s.

Via opdrachten dachten ze in tweetallen na over hoe het is om de pester, de gepeste, de helper of de toeschouwer te zijn. De adviezen aan de gepeste logen er niet om. Het liep uiteen van: ‘zoek hulp’ tot ‘draai je gewoon om, het gaat vanzelf wel over’. Tegen de pester werd vaak gezegd: ‘jij bent zeker zelf ook gepest of niet?’ , en ‘je bent maar zielig’, en ‘STOP ERMEE!” Na afloop was er genoeg om over na te praten. De leerkrachten kregen ook tips van de kinderen over hoe in de klas om te gaan met pestgedrag. Bv. op een afgesproken moment over pesten praten, de pester schorsen.  Mijn boodschap aan de groep: Je krijgt een nieuwe kans,  pesten is te OVERWINNEN!

Ans te Lintelo
Coordinator jongerenactiviteiten
Parochies Zuid-oost Twente
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
06 30958689

In 1999 hebben de Verenigde Naties 12 augustus uitgeroepen tot Internationale Dag van de Jeugd. Deze Dag staat volledig in het teken van kinderen van 15 tot 24 jaar en wat zij betekenen voor de wereld. De VN geeft als belangrijkste reden: enkele jaren van nu, zijn zij het die uw eten prakken en u rondrijden door een park als uw land sterk vergrijst. 

Ik voel me opgeroepen om de leefwereld van onze jeugd te begrijpen. Ik wil goed naar hen luisteren, met hen bespreken wat er leeft, en voor-leven. Ik gun de jeugd plezier in het leven, prijs hun ambities en dromen. Ik hoop dat ze zich met al de eigen-aardigheden en talenten zullen ontwikkelen. En zoals de VN zegt, hoop ik ook dat er iemand is die, als ik het niet meer kan, voor mij wil zorgen. 

Ik zie in mijn werk gelukkig wel jeugd die ‘de zorg’ in wil. Het aanbod is groot: 1250 verschillende opleidingen en trainingen. Van zorg/verpleegkunde, sociaal pedagogische hulpverlening, maatschappelijk werk en dienstverlening, tot jeugdzorg of pedagogiek. Je kunt er je beroep van maken. Ook zullen er altijd vrijwilligers in de zorg nodig zijn.

De gemeenschap die kerk heet, gaat me aan het hart. Vrijwilligers binnen de kerk dragen nu nog zorg voor uiteenlopende zaken, voor mensen die nabijheid en zorg vragen. De beroepsgroep priesters en diakens wordt kleiner. Punten van zorg. Hoe zorg je ervoor dat jeugd zich wil inzetten voor het werk in de kerk? Want wie…

 

Ans te Lintelo
Coordinator jongerenactiviteiten
Parochies Zuid-oost Twente

cross

Afgelopen twee weken  mocht ik tien groepen van de basisscholen in Haaksbergen en Losser ontvangen in respectievelijk de Bonifatiuskerk te Haaksbergen en de Maria Geboortekerk in Losser.

De leerlingen en de leerkrachten maakten kennis met het lijdensverhaal van Jezus. De kruisweg is een moeilijke weg waarop Jezus gepest is, maar ook steun en medeleven kreeg van omstanders en vrienden. Na de vertelling liepen  de kinderen in tweetallen met een routeboekje langs een hedendaagse expositie over pesten gerelateerd aan de kruisweg. Onderweg werden de verschillende rollen in pestgedrag besproken en waren en korte opdrachten.

De leerkracht kreeg tips van de leerlingen hoe om te gaan met pesten in de klas. Na de route bespraken we de ervaringen. Pesten is nooit goed! Er is altijd een oplossing! O.a. een vertrouwenspersoon zoeken. Pesten is te OVERWINNEN. Net als Jezus uiteindelijk zijn dood heeft overwonnen. Zalig Pasen!

Ans te Lintelo, jongerenwerker

Subcategorieën

Ga naar boven