We springen samen. Aan deze zin op een kindertekening, moest ik denken toen ik het Evangelie las voor zondag 10 mei, de vijfde zondag van Pasen, Moederdag. In deze tijd van veel vragen hoe alles zal gaan in de toekomst, we ons allemaal wel eens alleen voelen horen we in het evangelie over een weg ten leven. Hierin moeten we, zo lijkt het, allemaal wel eens een sprong in het diepe maken, de diepte die het geloof ons wil geven. Op een kindertekening waaraan ik dacht en die ik enkele weken geleden kreeg toegestuurd per post van Agnes staat dat zo mooi door haar geschreven: “Wij springen samen”.

Ook Jezus vraagt ons om samen te springen in die ruimte waar plaats is voor velen. Wij mogen de weg die ons ook leven wil geven, gaan. En net als Thomas kennen wij die weg ook niet altijd. Maar we mogen dat vertrouwen hebben in Hem, die ook aan ons zegt: “Heb daarin maar geloof en vertrouwen”. We zitten in de meimaand, Mariamaand, en als er een is geweest die dat vertrouwen had is zij het wel; “Doe maar wat Hij u zeggen zal”, zo waren haar woorden. Doen wat Hij ons zeggen zal, dat is misschien wel springen in onzekerheid, die zekerheid kan geven. 

Ik wens alle moeders en hierin ook ons allen al het goede toe. Een mooie zondag. We springen samen in dat vertrouwen dat Hij, Jezus, de Weg, de Waarheid en het Leven is, ons draagt en daartoe uitdaagt.

cross