St. Jacobus de Meerdere, R.K. Enschede

Winnen met bidden ?!

Toen ik voor de eerste keer hoorde, dat er in de Week van het Gebed 2012 een oecumenische dienst zou zijn met dit thema, wist ik niet wat ik daarvan moest denken. Waarom winnen? Wat is dan winnen? Win je wanneer je iets beter doet dan een ander? Win je als je een prijs ontvangt? Of win je wanneer je tot andere inzichten komt? En bidden? Waarom doe je dat dan? Voor wie? Voor jezelf? Of voor een ander? Waar? Wanneer? Hoe?

Heel veel vragen en dat naar aanleiding van één zinnetje van drie woorden. Met een vraagteken én een uitroepteken. Op zondag 22 januari is de dienst in de Jacobuskerk. Ik ben heel benieuwd naar de uitleg van het thema.

Omdat de dienst pas om 11 uur begint heb ik ruim tijd om eerst met mijn hond in het bos te lopen. En zoals zo vaak op zondagochtend, hoor ik vanaf kwart over negen de kerkklokken luiden, terwijl ik over het bospad loop en mijn gedachten deel met de vogels, de bomen, de eekhoorns. “Is dit nu ook bidden?”, vraag ik mezelf af. Waarom niet? Je stelt je open, verwoordt je gedachten, je zorgen, je twijfels, je blijdschap. Alle zegen komt van boven, vandaag in bijzondere mate, want ik kom letterlijk druipend van de regen thuis.

Tegen 11 uur hoor ik de kerkklokken opnieuw. Tijd voor de dienst over ‘Winnen met gevouwen handen”. Na aankomst in de kerk kijk ik snel in het boekje, ben heel benieuwd. De kerk is redelijk gevuld, na het welkom en de liturgische begroeting geven de beide voorgangers, ds. Jaco Zuurmond en pastor Hans van der Hulst uitleg over het gekozen thema. Aangedragen door het land Polen, dat zoveel tegenslag heeft gekend en uiteindelijk toch is uitgegroeid tot een democratisch land. Hebben ze dat gewonnen? Nee, dat hebben ze verworven. Met veel inspanning en vermoedelijk is er vaak en veel voor gebeden.

Beide voorgangers stellen de vragen die ik zelf ook heb gesteld. De oecumenische werkgroep heeft elkaar vragen gesteld. “Bid je? En zo ja, doe je dat met gevouwen handen? In jezelf gekeerd? In stilte? Of gewoon hardop, met open armen? Stel je je open of sluit je je af? Moeten alle gebeden verhoord worden? Is de wereld dan beter af? Win je daarmee? Of kan het gewoon helpen hardop uit te spreken wat je bezig houdt? Je open te stellen?”

De vergelijking wordt gemaakt met een wandeling in het bos, praten met vogels, bomen, eekhoorns. Ik kan een glimlach niet verbergen. Zo herkenbaar…. Het is een boeiende dienst met levende vragen. Antwoorden zijn er uiteraard niet, iedereen kan voor zichzelf bepalen hoe dat zit.

Zijn er dan winnaars vandaag? Zeker! Ik denk iedereen die aanwezig was en genoten heeft van deze gezamenlijke viering. Heb ik iets gewonnen? Absoluut. Ik kijk nu anders tegen de woorden uit het thema aan. Heb een prachtige dienst bijgewoond, rust in mijn hoofd gekregen, in goed gezelschap verkeerd, voluit gezongen, fijne gesprekken gevoerd en aansluitend genoten van de koffie. Als dat geen mooi begin van de zondag is!

Hetty Mulder