Bezinning, pag2

Ik geef de pen door aan……

Twee geloven op een kussen…?
Mijn naam is Bernadette Eaglen-Oosterbroek en ik ben geboren op 21 juni 1951 op het platteland in De Lutte. Ik ben de oudste van 5 kinderen en mijn moeder heeft me vaak verteld dat ze nog in het hooi stond toen ik me op een mooie zomerse dag aankondigde.
Drie zussen van mijn vader waren onderwijzeres, werkten bij de overheid, en dat vond mijn vader voor mij ook zo gek nog niet. Dus ging ik een N12-opleiding volgen en werd huishoudlerares, nu docent verzorging geheten. In 1972 ben ik mijn onderwijsloopbaan begonnen aan de huishoudschool “Nazareth” aan de Voortsweg bij zr. Lioba. Nooit vergeet ik hoe in het eerste jaar mijn vader plotseling overleed en zij mij voor de les op haar kamer troostend toesprak. Dit jaar hoop ik, na vele fusies in het Enschedese onderwijs te hebben meegemaakt, mijn 40-jarig onderwijsjubileum te vieren op de Scholingsboulevard.
En bij het bereiken van een mijlpaal ga je terugkijken. Wat is er veel veranderd in de afgelopen 4 decennia.
In 1972 begonnen op een katholieke school met kinderen en personeel alleen van katholieken huize.
Aan de feestdagen Kerstmis en Pasen werd veel aandacht geschonken en ik heb zelfs nog mogen meemaken dat een nieuw schoolgebouw met de wijwaterkwast werd ingewijd.
Anno 2012 is onze Enschedese samenleving multi-cultureel geworden en behoren de leerlingen van mijn school ook tot een andere religie dan de katholieke, of tot geen religie meer. Toen ik vroeg wie er met Pasen naar een dienst zou gaan staken 2 van de 20 leerlingen schuchter hun vinger op.
De woorden destijds van mijn moeder ”maar die zijn protestant” zouden onder de jeugd van nu amper nog stof doen opwaaien. Onder veel van de 15- en 16-jarigen die ik dagelijks meemaak is het verschil in geloof blijkbaar geen groot issue meer.
Want hoe fijn is het dat ik nu gewoon tegen een leerling uit Somalie kan zeggen dat ze er prachtig uitziet met haar goudkleurige hoofddoek met glinstersteentjes. En dat ze vol trots kan antwoorden dat ze er op stage extra mooi uit wil zien.
En hoe blij verrast was ik toen ik onlangs bij een bezoek aan een verzorgingshuis vrijwilligers aantrof uit de Turkse en Marokkaanse cultuur die zich inzetten voor allerlei leuke activiteiten met de bewoners.
We leven in een nieuwe eeuw en onze samenleving heeft een andere kleur gekregen.
Voor een groot deel van onze jonge-ren is de tijd voorbij dat we met een vinger naar elkaar wijzen omdat bv. een katholiek niet met een protestant mag omgaan.En dat is maar goed ook…
En wat mijzelf aangaat: al 35 jaar twee geloven op een kussen, daar komt echt geen duivel meer tussen.
De volgende pen gaat naar mijn collega van het Ariënskoor:
Siep Roelofs

Bernadette Eaglen

Boek over Carel Jacobs gepresenteerd

Zaterdag 3 maart j.l. vond in de balletzaal van het conservatorium de presentatie plaats van het boek: "Carel Jacobs, zijn leven, zijn werk, zijn vrienden, zijn vijanden", geschreven door Dr. Hans van Dijk, emeritus hoogleraar muziekwetenschappen.
Dat in deze rubriek aandacht aan de boekpresentatie wordt gegeven is gelegen in het feit, dat twee personen van onze locatie het boek persoonlijk door de schrijver kregen uitgereikt:
Jan Willem Berns werkte aan de uitgave mee vanwege zijn kennis van de historie van katholiek Enschede. Hij wist o.a. de boerderij in Beuningen te achterhalen waarin de musicus de laatste maanden van de bezetting was ondergedoken.
Marlies Theusink mocht het boek in ontvangst nemen vanwege de vele informate die Gerard Theusink, een studiegenoot van de schrijver in de 60-er jaren, aan Van Dijk verstrekte. Gerard gaf Hans van Dijk zelfs de originele partituur van de huwelijksmis die Carel Jacobs schreef in 1963 voor het huwelijk van Gerard en Marlies.
Hennie Kloppers